Jurorzy

Opublikowano: 2012-04-09 00:00:00

stefan darda

Stefan Darda to przede wszystkim pisarz i poeta, ale również zapalony żeglarz i muzyk. Pochodzi z Tomaszowa Lubelskiego. Po ukończeniu szkoły muzycznej i tomaszowskiego liceum im. Bartosza Głowackiego rozpoczął studia na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Wtedy również został członkiem zespołu "Orkiestra pod wezwaniem Świętego Mikołaja", z którą koncertował i nagrywał płyty do roku 1995. Po ukończeniu studiów kolejną pasją Stefana Dardy stało się żeglarstwo.

Jako pisarz zadebiutował w październiku 2008 roku powieścią "Dom na wyrębach", która została nominowana do Nagrody Sfinks oraz do Nagrody im. Janusza A. Zajdla. W roku 2010 ukazały się dwa tomy cyklu "Czarny Wygon". Książki Stefana Dardy zdobyły w roku 2011 najwięcej nominacji do Nagrody im. Janusza A. Zajdla – najbardziej prestiżowej nagrody polskiej literatury fantastycznej. Wśród nominowanych utworów za rok 2010 znalazły się powieści: "Czarny Wygon. Słoneczna Dolina" oraz "Czarny Wygon. Starzyzna", a także opowiadanie "Ostatni telefon".

 


jacek komuda

Jacek Komuda autor powieści i opowiadań historycznych osadzonych głównie w realiach Polski sarmackiej. Karierę pisarską rozpoczął w 1999 Opowieściami z Dzikich Pól. Wcześniej zadebiutował na łamach „Fantastyki” opowiadaniem Czarna Cytadela. Od 2002 związany z lubelskim wydawnictwem Fabryka Słów, w którym opublikował łącznie około dwudziestu książek. Bohaterem wielu jego opowiadań i powieści jest Jacek Dydyński – małopolski szlachcic-awanturnik. W 2009 rozpoczął cykl powieściowy „Orły na Kremlu”, którego głównym bohaterem jest właśnie Dydyński, a akcja dzieje się podczas wyprawy Dymitra Samozwańca na Moskwę w latach 1604-1606.

W 2009 otrzymał nagrodę im. Leonida Teligi za marynistyczną powieść Galeony wojny. Jego Diabeł Łańcucki był z kolei nominowany do Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego.

Jest współautorem gry fabularnej Dzikie Pola oraz scenariusza do gier komputerowych Wiedźmin i Earth 2160. Był redaktorem miesięcznika o grach komputerowych „Gamestar”, pracował również w „Clicku!” i „Komputer Świat Gry”.

łukasz sasuła

Łukasz Sasuła – urodzony w 1988 r. w mieście świętej wieży. Absolwent historii, prawie prawnik, z powołania gawędziarz. Staroświecki miłośnik innowacji, od urodzenia konserwatysta uwielbiający zmiany, podobnie jak każdy aktywny mieszkaniec Częstochowy żyjący w rytmie Monty Pythona.

Obecnie na studiach doktorskich, mediewista/bizantynista/bronioznawca, pisze o taktyce wojskowej. Rozkochany w fantastyce gracz Warhammera, obu figurkowych oraz papierowej wersji. Prawdziwe dziecię Sigmara, niebieskooki blondyn (zgadnijcie jaką armią gra?). W wolnych chwilach, jako członek ruchu rekonstrukcyjnego zorientowanego na okres grunwaldzki, biega z wielkim młotem (znów, zgadnijcie…).

Pisze, jednak głównie historyczne rzeczy, zgodnie ze swym bizantyjskim powołaniem. Uwielbia polskich, czeskich i rosyjskich autorów, za płynną i naturalną narrację, zachodnich autorów za głębokie i wielowątkowe fabuły, oraz Glena Cooka, za wprowadzenie wojskowości do literatury fantastycznej raz a dobrze.

johnny walker

Biografia Johnny'ego Walkera [przez niego samego spisana]

Jestem Johnny Walker alias Tadeusz Kuzebski. To drugie miano jest moim prawdziwym nazwiskiem i jest jedynie oficjalną powłoką dla pisarza nowej generacji w dziedzinie fantasy – Johnny'ego Walkera. Piszę wyłącznie pod wyżej wymienionym pseudonimem artystycznym, nie zamierzam pracować na swoje prawdziwe nazwisko.
Urodziłem się 22 października 1958r. w Opolu. Z wykształcenia jestem prawnikiem. Moje życie literackie rozpoczęło się w maju 2009r. Wówczas rozpocząłem pisanie pierwszej powieści fantasy z horrorem w tle, a mianowicie „Survival War - Błękitne Strefy”. Jest to powieść o Pierwszej Wojnie Zombie, utrzymana w konwencji wojenno-przygodowej z elementami political fiction. Oparta jest w swej idei o publicystykę fantastyczną Maxa Brooksa. Śmiem twierdzić że jest to pierwsza tego typu książka w Europie, jeśli nie na świecie. Po kilku konwentach fantastyki zacząłem uchodzić za uznanego specjalistę do spraw zombizmu.
Zawsze pasjonowałem się historią powszechną oraz militariami, zarówno z zakresu broni nowoczesnej, jak i tej używanej w wiekach dawnych. Zaprocentowało mi to przy pisaniu dalszych książek. W roku 2012 wydane zostało opowiadanie „Koledzy” - z pozoru kryminał osadzony w realiach opolskiego półświatka przestępczego, a w rzeczywistości jest to tzw. human horror, wzorowany na dziełach Jacka Ketchuma.
W lipcu 2013 r wydana została książka, która może być zapowiedzią dzieła mojego życia, a mianowicie „Oblicza Bestii – Cień Zawiszy”. Jest to pierwszy tom sagi pod tym tytułem, opowiadający o dziejach transylwańskich wampirów –poddanych Vlada Draculi, ukazanych jako istoty inteligentne, społeczne i bardzo sympatyczne oraz ich walki o przetrwanie jako narodu w otaczającym środowisku ludzi. Uznałem, że opowieści o wampirach nadal są traktowane w konwencji tzw. powieści gotyckiej (w różnym tego rozumieniu) i postanowiłem stworzyć powieść przygodowo-historyczną z wampirami, jako bardzo dynamicznymi bohaterami głównymi. Zamiarem moim jest napisać co najmniej kilkanaście tomów tej wampirzej sagi. Chcę w jej treści przedstawić problem wampiryzmu i postaci samego Draculi w zupełnie innym świetle, niż uczynili to dotychczasowi pisarze fantasy i horroru – w tym najwięksi mistrzowie w tej tematyce.
Jestem organizacyjnie i emocjonalnie związany z działalnością Opolskiego Klubu Fantastyki FENIX, a także jako sympatyk – Opolskiego Bractwa Rycerskiego.

justyna migoń

Justyna Migoń - Magister historii, obecnie doktorantka w Instytucie Historii Akademii im. J. Długosza w Częstochowie. Od najmłodszych lat związana z fantastyką. Wielka fanka twórczości Konrada T. Lewandowskiego, Andrzeja Pilipiuka i Borisa Akunina. Swoich sił próbuje również w dowodzeniu armią Leśnych Elfów, jest bowiem miłośniczką Warhammera. Artystka- maluje figurki do gier bitewnych. Łowczyni czarownic, na co dzień śledzi i bada tajemnice średniowiecza.

em thorhall

EM Thorhall - Jak mówi sam o sobie, a raczej sama o sobie, bo wszak to kobieta - jest typem roztrzepanego, nieśmiałego introwertyka, który najchętniej wszystko załatwiałby przez Internet. A gdy tak się nie da i trzeba opuścić bezpieczną wirtualną i domową przestrzeń, często chowa się za innymi, wyglądając z ciekawością zza ich pleców, gdy tylko padnie słowo - Thori.

Thori, Thorhalla, bo właśnie pod takim nickiem znają ją znajomi z gier, w które „tnie” namiętnie, w przerwach pomiędzy pisaniem opowiadań, powieści i zabijaniem potworów, lubi czytać, najchętniej coś z gatunku fantasy i historii średniowiecza. Zafascynowana wikingami i rycerstwem, chętnie spędziłaby kilka dni w dawnej osadzie, pod warunkiem, że byłby tam zasięg wi-fi i pozwoliliby jej poruszać się po wiosce na motocyklu, zamiast konno.

Nic tak nie pozwala zapomnieć o wszystkim jak szeroka, prosta droga, dłoń na manetce, ryk silnika i wiatr we włosach (oraz resztki komarów na kasku).

Niepoprawna optymistka ze skłonnościami do marudzenia.

Podobno z domu można ją wywabić nęcąc słodyczami, bądź obiecując trening walki mieczem. Legenda głosi, że nawet wie już jak go trzymać, tak aby nie zrobić sobie krzywdy i do czego służy tarcza.

mariusz waligóra

Mariusz Waligóra - Ukończył studia magisterskie na kierunku filologia polska w Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Obecnie jest w trakcie studiów doktoranckich z literaturoznawstwa, we wspomnianej uczelni, a także studiuje dziennikarstwo i komunikację społeczną w Dolnośląskiej Szkole Wyższej we Wrocławiu. Interesuje się literaturą postmodernizmu, z uwzględnieniem takich gatunków, jak fantastyka i kryminał, a także muzyką i dziennikarstwem. Od niedawna współpracuje z  magazynem literacko-kulturalnym Via Appia. Jest także dziennikarzem muzycznym gazety internetowej żywiecinfo.pl

jacek inglot

Jacek Inglot (ur. 5 czerwca 1962 roku w Siedlcu Trzebnickim) – polski pisarz science fiction.

 

Ukończył Liceum Ogólnokształcące Nr 1 we Wrocławiu i filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Po studiach pracował jako nauczyciel w LO nr 1. Obecnie mieszka we Wrocławiu.

 

Debiutował opowiadaniem Dira necessitas ("Feniks" 2'1986). Autor powieści Inquisitor (1996) i Quietus (1997) (obie nominowane do Nagrody im. Janusza A. Zajdla) oraz zbioru opowiadań Bohaterowie do wynajęcia (2004) (wspólnie z Andrzejem Drzewińskim). Od 2004 publikuje również opowiadania będące satyrą na polski fandom fantastyczny, takie jak Las liberte i Brzózka i mistrzowie (opublikowane wbrew woli autora jako Brzózka i bohaterowie), które ukazały się w miesięczniku "Science Fiction". Publikował opowiadania i teksty publicystyczne w "Feniksie", "Nowej Fantastyce", "SFinksie" oraz "Playboyu".

 

Jego pierwszą powieścią o tematyce współczesnej jest Porwanie Sabinek (2008).

 

jarosław grzędowicz

Jarosław Grzędowicz (ur. 3 maja 1965 we Wrocławiu) - polski pisarz fantastyki. Debiutował w roku 1982 r. opowiadaniem Azyl dla starych pilotów, zamieszczonym w tygodniku "Odgłosy". W tym samym roku w tym samym periodyku zamieścił utwór Twierdza Trzech Studni.

 

W 1990 razem z Rafałem A. Ziemkiewiczem, Andrzejem Łaskim, Krzysztofem Sokołowskim i Dariuszem Zientalakiem założył magazyn literacki "Fenix". Od roku 1993 aż do ostatniego numeru czasopisma w 2001 był jego redaktorem naczelnym. Obecnie jest dziennikarzem w "Gazecie Polskiej" oraz zajmuje się tłumaczeniem komiksów. Jego opowiadania publikowane były w "Nowej Fantastyce", "Feniksie", oraz wielu antologiach science fiction.

 

 

W roku 2003 ukazał się zbiór jego opowiadań grozy Księga jesiennych demonów (Fabryka Słów), w 2005 pierwszy tom powieści Pan Lodowego Ogrodu (Fabryka Słów) (t. II: 2007, t. III: 2009, t. IV, ostatni: 2012), a w 2006 powieść Popiół i kurz. Opowieść ze świata Pomiędzy (Fabryka Słów), która jest kontynuacją opowiadania Obol dla Lilith. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Jest mężem Mai Lidii Kossakowskiej.

 

romuald pawlak

Romuald Pawlak (ur. 13 maja 1967 w Sosnowcu) – polski pisarz, autor książek fantastycznych, obyczajowych oraz dla dzieci.

 

Debiutował w 1987 roku w tygodniku „Na Przełaj”. W latach 90. ubiegłego wieku współpracował z magazynem „Fenix”. Opowiadania publikował także w „Nowej Fantastyce”, „Science Fiction, Fantasy & Horror”, „Magii i Mieczu”, „Młodym Techniku”, a także wielu innych miejscach, w tym w „Gazecie Wyborczej”. Niektóre teksty podpisywał pseudonimami Rodney P. Randall i Konrad Amiterski.

 

W roku 2003 ukazała się jego pierwsza powieść Inne okręty – historia alternatywna, w której inaczej przebiega podbój Peru przez konkwistadora Francisco Pizarra, a polski oddział próbuje wywalczyć skrawek ziemi dla Rzeczypospolitej (wydanie II zmienione 2011).

 

W kolejnych latach ukazały się następujące książki fantastyczne: Rycerz bezkonny (2004), trylogia humorystyczna Czarem i smokiem (2005), Wojna balonowa (2006) oraz Smocze gniazdo (2008), powrót do historii alternatywnej w Armii ślepców (2007), a także dwa zbiory opowiadań: Wilcza krew, smoczy ogień (2006) i Bo to jest wojna, rzeź i rąbanka (2007). Wątki fantastyczne pojawiają się także w powieści historycznej Cabezano, król karłów (2010), opowiadającej o karle zbyt wysokim, aby być karłem, a zbyt niskim, aby ludzie uznali go za człowieka.

 

W roku 2007 ukazała się także jego pierwsza książka dla dzieci Miłek z Czarnego Lasu. Rok później książka ta zdaniem jury Polskiej Sekcji IBBY została uznana za Najlepszą Książkę dla Dzieci roku 2008. To zachęciło autora do pisania kolejnych powieści dla dzieci i młodzieży. W roku 2009 wyszła Czapka Holmesa, która w roku 2010 nominowana była do nagród Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek oraz do nagrody im. Kornela Makuszyńskiego. Wkrótce ukazały się kolejne książki dla młodzieży: Przeskoczyć przez ogień (2010), Lena w chmurach (2010), Dziura w sercu (2012). Kolejna powieść zapowiadana jest na rok 2014.

maja lidia kossakowska

Maja Lidia Kossakowska (ur. 1972 w Warszawie) – polska autorka literatury fantasy.

 

Debiutowała w 1997 roku opowiadaniem Mucha zamieszczonym na łamach czasopisma "Fenix". W 2001 roku otrzymała Srebrny Glob w kategorii opowiadanie roku za utwór Beznogi tancerz. W ciągu dwóch lat wyróżniona została czterema nominacjami do Nagrody im. Janusza Zajdla m.in. za opowiadania: Sól na pastwiskach niebieskich, Schizma, Beznogi tancerz i Żarna niebios. Mikropowieść pt. Zwierciadło znalazła się na trzeciej pozycji w rankingu czytelników "Sfinksa".

 

Autorka napisała trzy książki o tematyce anielskiej: Obrońcy Królestwa (zbiór opowiadań, fabuła związana z Siewcą Wiatru, dzieje się bezpośrednio przed nią, 2003), Siewca Wiatru (powieść, 2004; do powieści tej Kossakowska dołączyła obszerny słownik pojęć, nazw, formacji militarnych oraz imion, który został stworzony specjalnie na potrzeby utworów o tematyce związanej z aniołami) oraz Żarna niebios (zbiór opowiadań, reedycja Obrońców Królestwa uzupełniona o dwa nowe opowiadania – Gringo i Żarna niebios, 2008). Ostatnio ujawniła swoją fascynację mitologią Jakutów, czemu wyraz dała w książce pt. Ruda sfora.

 

W 2009 r. ukazały się jej cztery mikropowieści pod wspólnym tytułem Upiór Południa, które autorka określa mianem najważniejszych i najpełniejszych opowieści jakie kiedykolwiek napisała.

 

W roku 2006 otrzymała Złotego Kota za cykl anielski. W 2007 – „Śląkfę” dla Twórcy Roku. Ośmiokrotnie nominowana do Nagrody im. Janusza Zajdla, otrzymała ją w 2007 roku za opowiadanie Smok tańczy dla Chung Fonga, oraz w 2012 za powieść Grillbar Galaktyka.

 

patronat medialny
Stefan Darda - Strona autorska
Rewolucja na rynku wydawniczym 2010